ikisiz

ikisiz

500 606 Hazal Karabulut

sana yazmak istediğim şiirler vardı.

içimi ısıtan gülüşüne,

hayatta hissettiren ellerine,

hayatı okuduğum gözlerine

bir sevgim vardı;

sana vermek isteyip veremediğim,

istemeyip verdiğim,

sana veremeyip başkalarına verdiğim

bir sevgi vardı.

fakat giderken kelimelerimi de aldın,

bu gezegende hem dilsiz hem sağırım artık

bir şey olmaz diyorlar inanamıyorum

sen gittin biliyorum

bir bakmışım yine inanamıyorum

bu gezegende hem inançsız hem de umutsuzum artık

ama yine de kapıya bakıyor

içeri girip saçımı okşayacağın zamanı bekliyorum

ve hep sorduğum soru kovalıyor beni

ne uğruna?

ne uğruna bu acı, bu sevgi

yaşanmışlıklar uğruna mı

yaşanmamamışlıklar mı?

adımı söyle

her şeyi unutayım istiyorum

ama artık inançsız

ama artık umutsuz

ama sen

ama ben

ama biz

ama kapılar

yeniden mi kapanıyor üzerime?

Leave a Reply